NOWINKI  GRUPOWE

NOWINKI GRUPOWE

1 marca 2021

Drodzy Rodzice!

Dzieci mają za sobą pierwsze tygodnie w przedszkolu! Dla niektórych z nich, to pierwszy kontakt z przedszkolem, liczną grupą rówieśników, z Nauczycielami, z zasadami i regułami postępowania w nowym miejscu. Dla innych, to kolejny rok w grupie przedszkolnej, a mimo to, spotkali się z wieloma nowościami i nowymi zasadami, które muszą zapamiętać i respektować dla dobra swojego i innych . Są starsze wiedzą i potrafią więcej, i wszystkie przygotowują się (choć niekoniecznie jeszcze świadomie) do tego, by przekroczyć próg szkoły i podjąć wyzwania ucznia. Oczywiście każdy rocznik w swoim czasie.

Wspieramy wszystkie dzieci wykorzystując ich naturalną ciekawość świata i różnorodne zdolności. Chcemy je uczyć tego, co najważniejsze, chcemy by posiadły niezbędne umiejętności do radzenia sobie na co dzień, by przygotowały się do roli ucznia, by rozwijały swoją niepowtarzalną osobowość, swoje uzdolnienia.

Dzieci w tym wieku przede wszystkim się bawią, ale zabawy zarówno te dydaktyczne, jak i ruchowe i różnorodne gry są dla nich jednocześnie procesem intensywnego uczenia się. Podczas zabaw dzieci są niezwykle aktywne i w ten sposób zbierają ogrom doświadczeń sensoryczno – motorycznych, poznawczych i emocjonalno – społecznych, a to baza dla ich rozwoju. Wspólnie możemy im pomóc nazbierać tych dobrych doświadczeń jak najwięcej.

Jak wspierać dziecko?

Trzeba wierzyć w to, że dzieci poradzą sobie w przedszkolu! Dzieci łatwo „zarażają się” emocjami dorosłych, także tymi niewypowiedzianymi. Nie należy „zarażać” ich strachem i obawami jak sobie poradzą. Są „zaprogramowane” tak by sobie radzić! Trzeba je tylko w tym mądrze wspierać. Nie warto wyręczać dzieci w czynnościach, które mogą i potrafią same wykonać ( czasem tylko potrzebują niewielkiej pomocy dorosłych). W przedszkolu potrafią wykazać już wiele samodzielności. Warto tę samodzielność wzmacniać, nawet za cenę poświęcenia większej ilości czasu np. na nakrywanie do stołu czy sprzątanie po zabawie. Wyręczanie może łatwo doprowadzić do wyuczonej bezradności!

Życzymy wytrwałości i cierpliwości.

O  nas

                      Pierwsza  grupa to starszaki , bardzo duże rozrabiaki.

                   Pracowitość w sobie mamy, bo się pszczółki nazywamy.

                       W naszej sali tak jak w ulu, praca już od rana wre,

              każda pszczółka nowy wierszyk lub piosenkę poznać chce.

                My lubimy swe przedszkole, tańczyć, śpiewać no i grać,

              My po prostu zawsze chcemy, jak najwięcej z siebie dać!!!

Nasza wychowawczyni to pani Ela

 

O nas

   Druga grupa to Zajączki” –  3- 4 latki, które rozpoczynają swoją przygodę z przedszkolem.

Zając zwierzakiem jest wyjątkowym,
długie ma uszy na czubku głowy.
Tymi uszami wciąż nasłuchuje,
czy nikt na niego dziś nie poluje.

Oczka ma śliczne, ogon mięciutki,
i zawsze lubi być wesolutki.
Skacze wysoko, pełno go wszędzie,
szczęśliwy zając niech zawsze będzie.

Grupa naszych zajączków liczy 19 dzieci. Wkraczając w świat przedszkolaka, poznają najbliższe otoczenie głównie poprzez zabawę. Uczą się wielu różnych ciekawych rzeczy, przede wszystkim samodzielności, podstawowych czynności z zakresu higieny osobistej, zasad dobrego przedszkolaka.

Wszelkie działania maluszków zmierzają do poznania siebie, dostrzeżenia innych, odkrywania świata. Pomocą służą kąciki tematyczne, w których dzieci spędzają dużo czasu. Wychowankowie tworzą swoje pierwsze budowle z rozmaitych klocków oraz trasy dla samochodów. Każdy dzień w przedszkolu to nowe wyzwania i doświadczenia. Na wspólnych zajęciach śpiewają, tańczą, uczą się wierszyków, rysują, malują farbami, wyklejają, lepią z różnych mas. Bardzo lubią zabawy ruchowe, organizowane w sali przedszkolnej jak i na placu zabaw.  Po dniu”ciężkiej pracy” 🙂 relaksują się i odpoczywają słuchając bajek lub muzyki relaksacyjnej.

Nasza wychowawczyni to pani Dorota

 

          Grupa-Pszczółki.-456-l-wrzesień-2020r.-.-Tutaj-pobierz-1 (2)

Grupa-Zajączki-gr-34-l.-wrzesień-2020r.Tutaj-pobierz (1)

 

 

 

 

Drodzy Rodzice!

Dzieci w grupie przedszkolnej uczą się wspólnej, wytrwałej pracy nad powierzonymi zadaniami i niejednokrotnie takie sytuacje stają się okazjami do konfliktów. Dziecko staje bowiem w sytuacji, gdy koleżanka lub kolega inaczej rozumie okoliczności, chce czegoś innego. Do dziecka dociera więc, że na te same rzeczy i zdarzenia można spojrzeć inaczej. Proces spojrzenia na sprawy z perspektywy drugiej osoby jest długi i bywa bolesny. Jednak to właśnie te sytuacje kontaktu z drugim małym człowiekiem (partnerem) i jego punktem widzenia danej sytuacji ( inny niż jego własny) uczą otwartości na ludzi i świat. Uczą też godzenia różnych punktów widzenia i wspólnego rozwiązywania sytuacji konfliktowych, bo przecież, by być razem na co dzień, dzieci muszą nauczyć się te różne punkty widzenia uzgadniać ( oczywiście na miarę dziecięcego świata spraw i zdarzeń). Uczą się w ten sposób współpracy i współdziałania mimo różnorodnych punktów widzenia.

Jak wspierać dziecko?

Warto pomagać dziecku w rozumieniu perspektywy drugiej osoby. Przedszkolak jest na etapie egocentrycznego ujmowania świata i jest to normalny etap rozwojowy.

W różnych sytuacjach proponować dziecku „postawić” się na czyimś miejscu. Co byś zrobił gdybyś to ty …, jak ty byś postąpił gdyby …, jak myślisz jak on się czuł…, itp.

 

 

   Grupa-Pszczółki.-456-l-październik-2020r.-.-Tutaj-pobierz-2

Grupa-Zajączki-gr-34-l.-październik-2020r.Tutaj-pobierz (1)

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        Drodzy Rodzice !        

Dzieci w wieku przedszkolnym nie mają jeszcze ukształtowanego poczucia odpowiedzialności za siebie i za innych oraz za rzeczy swoje i innych. Kierują się przede wszystkim nakazami i zakazami dorosłych, darząc ich zaufaniem i traktując ich jako autorytet. W miarę jak zaczynają pojmować zasady sprawiedliwości i obowiązku, wzrasta ich udział w kierowaniu swoim postępowaniem. W jaki sposób dziecko uczy się odpowiedzialności? Nie ma, niestety, jednej cud recepty. Dziecko uczy się przede wszystkim w domu, patrząc na wzorce, którymi jest otoczone. Lekcja odpowiedzialności jest poprzez uczenie wywiązywania się z prostych, codziennych obowiązków. Niezwykle ważne jest, by dorośli wspierali ten proces wzrastania w poczuciu odpowiedzialności i na przykład nie wyręczali dziecka, raczej przypominali o obowiązkach, służyli wsparciem, radą, pomagali, pokazali. Wyręczanie dzieci może ostatecznie doprowadzić do ukształtowania postawy wyuczonej bezradności. Dzieci, które są wychowywane w poczuciu odpowiedzialności, lepiej radzą sobie w codziennym życiu, mają lepszy kontakt z rówieśnikami i podejmują mądrzejsze decyzje.

DOMOWE OBOWIĄZKI DZIECI –  Listopad 2020r. Tutaj pobierz list (6)

 

  Grupa-Pszczółki.-456-l – listopad-2020r.-.-Tutaj-pobierz-1-2.odt

 

 Grupa -Zajączki – 3, 4 latki.- listopad -Tutaj pobierz

 

 

 

 

 

Drodzy Rodzice!

Mikołajki do radosny czas! I znakomita okazja, by kształtować w dzieciach radość bycia obdarowywanym, jak i obdarowywania innych. Warto zachęcić dziecko, aby przygotowało drobny upominek/ prezent dla kogoś. Najpierw wspólnie zastanówcie się co tej osobie sprawiło by radość. Warto przy tym pamiętać, by od najmłodszych lat uczyć dzieci właściwego stosunku do rzeczy materialnych. Na przykład nie niszczenie dla samego niszczenia, cieszyć się z posiadanych rzeczy, ale nie przechwalanie się nimi. By dziecko szanując posiadane rzeczy nie przywiązywało do nich nadmiernej wagi, aby nie mierzyło wartości własnej i wartości drugiego człowieka na podstawie tego, co posiada. Codzienne przebywanie z koleżankami i kolegami stwarza doskonałe okazje, by ćwiczyć te umiejętności.

Podczas rozmów np. o marzeniach (prezentach) pod choinkę i podczas codziennych sytuacji warto uczyć dzieci dokonywania wyborów (np. wybierz jedną, dwie rzeczy, które chciałbyś dostać pod choinkę) . Ale mogą to być wybory typu: wybierz co chciałbyś zjeść na deser; w co się ubrać; jaką książkę poczytamy przed snem itp. Dziecko powinno uzasadnić swój wybór.

Przedświąteczny czas jest czasem oczekiwania. Dzieci są niezwykle podekscytowane w tym okresie. Zachęcam do wykorzystanie tego czasu na rozmowy i wspólne przygotowywania świąt. Warto zadbać o to, by świadomie kształtować w dzieciach wrażliwość na różnorodność otaczającego świata. Dzieci powinny uczyć się tradycji, które są pielęgnowane w rodzinie, ale jednocześnie uczyć się tego, że tradycje i obyczaje bywają różne nie tylko na świecie, ale i w naszym kraju.

 

Grupa ,, Pszczółki” -4,5,6, latki- Grudzień. Tutaj pobierz

 

  Grupa- ,,Zajączki” -3,4 latki – grudzień.Tutaj pobierz

 

 

 

 

Drodzy Rodzice!

Ostatnie dni dyżuru zimowego oraz mijający tydzień przyniósł szczególną okazję, by uczyć/utrwalić u dzieci wrażliwości na świat przyrody, rozumienia, że człowiek może i powinien dbać o środowisko. Warto rozmawiać z dziećmi o tym, co dzieje się zimą w świecie przyrody. Najlepiej, by rozmowa miała swoją kontynuację w czynach. Zima to m.in. czas, kiedy zwierzęta potrzebują pomocy ze strony człowieka. Można zbudować karmnik, można pójść do parku, by dokarmić np. kaczki…. . Niezwykłą radość sprawia dzieciom obserwacja ptaków i robienie im zdjęć. Ważne by dziecko poczuło , że może mieć swój udział w dbaniu o świat przyrody, by doświadczało poczucia odpowiedzialności oraz poznawało co to znaczy opiekować się kimś.

Przed nami święto Babci i Dziadka. To przepiękne święto oraz doskonała okazja, by opowiedzieć dzieciom o ich rodzinie. Uświadomić im, że składa się ona z wielu różnych osób, które łączy pokrewieństwo i mocna więź. Dzieci uczą się szacunku i życzliwości dla starszych pokoleń. Rozwijają gotowość czynienia dobra. Zwróćmy uwagę na pozytywne, drobne działania dziecka na rzecz innych i chwalmy go za nie. Mówmy dziecku, że jest pomocne i miłe.

Przy tej okazji smutne wspomnienia, oglądane zdjęcia … uczą przeżywania wzruszeń i nastrojów, a przede wszystkim umacniają więzi rodzinne. Wzbudza to w dzieciach radość bycia częścią ważnej wspólnoty, buduje poczucie własnej tożsamości.


Grupa ,, Pszczółki” -4,5,6, latki- Styczeń. Tutaj pobierz

 

Grupa – Zajączki 3,4 latki  – Styczeń.Tutaj pobierz  

 

 

 

 

 

    Drodzy Rodzice!

Coraz częściej skupiamy się dzisiaj na ważnych aspektach rozwoju dziecka – tych związanych z jego emocjami, kompetencjami poznawczymi oraz społecznymi. Kiedy jednak słyszymy o rozwoju dziecięcej wyobraźni, wydaje nam się, że to taki obszar, który nie odgrywa znaczącej roli w uczeniu się i życiu naszych pociech. Tymczasem liczne obserwacje i badania wykazują, że to jeden z ważniejszych elementów zrównoważonego rozwoju. Przeczytajcie proszę artykuł i poznajcie pięć ważnych rzeczy, które my, rodzice możemy zrobić, aby wspierać rozwój dziecięcej wyobraźni.
Wyobraźnia to nie tylko zmyślone historie i niepozorne fantazje na określony temat. Wyobraźnia sprawia, że dziecko staje się otwarte na siebie i innych, na tworzenie nowych rzeczy, kreatywne działanie, różnorodność oraz krytyczne myślenie, czyli umiejętność dostrzegania różnych możliwych rozwiązań oraz interpretacji zjawisk. W dzisiejszym świecie myślenie schematyczne, polegające na podaniu jednej właściwej odpowiedzi oraz postrzeganie świata z perspektywy suchych faktów i liczb, jest pozbawione sensu i wartości. Rzeczywistość, z jaką na co dzień spotykają się nasze dzieci, wymaga od nich zdolności analizowania, wnioskowania i weryfikacji danych, umiejętności opracowywania własnych rozwiązań i szukania nowych dróg. Dlatego zadaniem dorosłych jest wsparcie wyobraźni dziecka i jego naturalnej chęci do tworzenia.

Co mówi o tym nauka? Mózg małego dziecka jest niemal cztery razy lżejszy od mózgu osoby dorosłej, posiada jednak prawie taką samą liczbę neuronów, czyli około 100 miliardów. Co ciekawe, komórki mózgu młodego człowieka są dwa razy bardziej aktywne od komórek mózgu osoby dorosłej. Oznacza to, że dzieci rodzą się ze zdolnością do szybkiego uczenia się i kreowania nowych rzeczy na niezwykle wysokim poziomie. Wyniki badań na temat tak zwanego rozbieżnego myślenia sugerują, że aż 98% dzieci w wieku przedszkolnym ma naturalną zdolność do twórczego myślenia na poziomie geniuszu, jednak po ukończeniu szkoły jedynie 2% osiąga ten wynik. Aby dzieci mogły w sposób optymalny rozwijać swoją inteligencję, warto wzmacniać ich wrodzone możliwości twórcze. Wpływają one znacząco na rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny.
Neurobiolodzy, pedagodzy i psychologowie zachęcają, by wykorzystać tę wiedzę w praktyce i w codziennym kontakcie z dziećmi.

Jak wspierać rozwój dziecięcej wyobraźni? Ponieważ dzieci rodzą się z naturalną ciekawością świata, zdolnością odkrywania i uczenia się, wystarczy je w tej nauce wspierać i podążać za tym, czego potrzebują na danym etapie rozwoju.

Pięć ważnych rzeczy, które możemy zrobić dla dzieci:

1. Pozwalać na swobodną zabawę.

Swobodna zabawa to taka, która nie jest narzucana przez dorosłych. Może odbywać się z ich asekuracją, ale zawsze na zasadach ustalonych przez dzieci.
Swobodna zabawa – uczy je wszystkiego, czego potrzebują, aby prawidłowo i kreatywnie się rozwijać. Jest ważnym elementem rozwoju mowy, kształcenia umiejętności czytania, pisania, liczenia, organizacji przestrzennej, koordynacji ruchowej, zdolności krytycznego myślenia, świadomości siebie i innych, budowania relacji z ludźmi, odwagi, samodzielności i odpowiedzialności.
Podczas swobodnej zabawy w mózgu dziecka aktywują się m.in. hipokamp, neurony lustrzane, układ nagrody i substancje                semiochemiczne, takie jak dopamina i endogenne opioidy, które odpowiadają za dobry nastrój, efektywne uczenie się, trwałe zapamiętywanie nowych informacji, analizę, syntezę i odtwarzanie. Kiedy w mózgu dziecka dominuje dopamina, uczy się ono łatwiej i bardziej efektywnie.
Warto pamiętać, że zabawa ma również wartość terapeutyczną. Wspiera rozwój emocjonalny, psychiczny i społeczny dziecka. Podczas swobodnej zabawy dzieci mają możliwość przyjmowania różnych ról, przepracowywania trudnych emocji i stanów – takich jak strach czy złość, poczucie odrzucenia czy wstydu. Uczą się rozumienia siebie, przeżywania własnych uczuć oraz rozumienia innych. Ćwiczą cierpliwość, empatię i wytrwałość w pokonywaniu nowych wyzwań.

2. Zaakceptować popełnianie błędów.

Jedno z reprezentatywnych badań nad mózgiem wykazuje, że prawdziwe uczenie się następuje wówczas, kiedy dziecko ma możliwość popełniania błędów, bez strachu przed oceną i krytyką ze strony dorosłych.
Zespół psychologów i neurologów z Norwegii odkrył, że w mózgu człowieka po tym, jak popełni on błąd, aktywuje się tzw. układ nagrody, motywujący do wykonania w późniejszym czasie tej samej czynności, ale już prawidłowo. Zapis pracy mózgu w trakcie powtarzania błędnie wykonanego działania pokazuje, że mózg zaczyna skupiać się na szukaniu alternatyw, analizie i znajdowaniu nowych rozwiązań właśnie po to, by ostatecznie poprawnie wykonać dane zadanie.
Można uznać, że mózg traktuje popełnianie błędów jako coś pozytywnego. Jeśli jako dorośli wzmocnimy to działanie, dzieci otworzą się na uczenie się i odkrywanie nowych rzeczy. Kiedy jednak wciąż będziemy je krytykować za to, że znów zrobiły coś źle, zamiast wykorzystywać ich twórczy potencjał, zalejemy je strachem przed działaniem i podejmowaniem nowych wyzwań.

3. Otworzyć się na zadawanie pytań przez dziecko.

Nawet jeśli pytania, które słyszymy, wydają nam się być dziecinnie błahe albo dziwne, warto z szacunkiem się do nich odnosić (nie wyśmiewać i nie obniżać poczucia wartości u dziecka). Należy akceptować je i dostrzegać poziom ich niezwykłości. Aby nie zniechęcić dzieci do ciągłych poszukiwań i fantazjowania, warto docenić ich aktywności i działania. Warto znaleźć czas na spokojną rozmowę, choćby miała trwać zaledwie kilka minut, i obdarzyć dziecko uwagą.
Zamiast: „teraz nie mogę”, „zaczekaj, może później”, „nie mam teraz czasu na takie bzdury”, „co to w ogóle za pytanie?”, lepiej inaczej: „słyszę, że Cię to ciekawi”, „Twoje pytanie jest dla mnie bardzo interesujące”, „dobrze, że o to pytasz”, „zaczekaj, skończę gotować i chętnie z Tobą o tym porozmawiam”, „może poszukamy razem odpowiedzi?” itp. Uważne towarzyszenie dziecku i otwarcie się na jego kreatywność wspierają jego rozwój, pozwalają budować wzajemne zaufanie i wzmacniają naszą relację.

4. Pozwolić na eksperymentowanie.

Ignorowanie pomysłów dziecka i wyrażanie dezaprobaty dla tego, co robi (jeśli nie narusza to niczyich granic ani nie zagraża bezpieczeństwu), działa na nie deprymująco i zaburza rozwój tych struktur w jego mózgu, które odpowiadają za motywację wewnętrzną i produktywne uczenie się.
Kiedy dziecko chce coś poznać (a nie zagraża to jego bezpieczeństwu) i możemy je w tym wesprzeć/asekurować, warto się na to otworzyć. Czasem najmniej lubiane przez nas formy dziecięcej aktywności są dla dziecka najcenniejsze z perspektywy jego potrzeb rozwojowych. Warto każdorazowo pamiętać o tym, że kiedy dziecko doświadcza różnych zjawisk przez samodzielne działanie, angażuje w to wszystkie zmysły. W jego mózgu wydzielają się substancje semiochemiczne, takie jak noradrenalina, dopamina i peptydy – endorfina i enkefalina, które istotnie wpływają na odczuwanie głębokiego entuzjazmu oraz proces efektywnego uczenia się i zapamiętywania.

5. Zapewnić dzieciom poczucie bezpieczeństwa i bezwarunkowej akceptacji.

Bezwarunkowa akceptacja, czyli przyjęcie dziecka takim, jakie ono jest, bez presji i ciągłych oczekiwań, to podstawa rozwoju jego twórczego potencjału i kreatywności. Kiedy dziecko czuje się pewnie i bezpiecznie, wzrasta jego poczucie własnej wartości i sprawczości.
Kiedy natomiast w jego życiu dominuje lęk przed krytyką i nieustanną presją, niemożliwe są proces uczenia się oraz zdrowy rozwój we wszystkich sferach doświadczeń.

Jak mawiał Albert Einstein:Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona”. I choć ta druga nie pozostaje bez znaczenia w naszym życiu, faktycznie okazuje się, że nie jest jego fundamentem.

 

    Grupa ,, Pszczółki” -4,5,6, latki- Luty 2021r. Tutaj pobierz

 

 

Grupa- ,,Zajączki” – 3,4 latki Luty 2021.Tutaj pobierz

 

 

 

 

 

Drodzy Rodzice !

Pobyt Waszych pociech w przedszkolu daje im wspaniałą okazję do różnorodnych zabaw w grupie rówieśniczej, doświadczania współpracy i współdziałania, otwartości na towarzyszy zabaw i ich pomysły oraz doświadczania bycia przewodnikiem w grupie. W interakcjach z rówieśnikami podczas zabaw ma miejsce wiele procesów wpływających na socjalizację dziecka: pełnienie ról akceptowanych społecznie, uczenie się wzajemne swoich zachowań / reakcji, wpływanie na nie i wywoływanie ich oraz przewidywanie, poznawanie własnych potrzeb, odkrywanie, jakie zachowania sprawiają przyjemność, a co jest przykre dla innych. Podczas zabawy, w atmosferze wspólnego działania, wysiłku, starań, zaangażowania, dziecko oducza się egocentryzmu i egoizmu. Zaczyna liczyć się ze zdaniem / opinią innych osób na temat swojej osoby i swojej aktywności. Troszczy się o jakość wspólnie wykonywanej pracy, uczy się odpowiadać za własne i wspólne działania. Zabawa w grupie rozwija społeczne motywy działania dziecka, uspołecznia je i dyscyplinuje.

 

Grupa ,, Pszczółki” – 4,5,6 -latki marzec – 2021r. Tutaj pobierz

 

 

Grupa ,, Zajączki” -3,4 -latki marzec 2021r. Tutaj pobierz